عجب٬ عجب و عجب

عجب دنیایی داریم ما
اونهایی که پروژه تعریف کردند تا ریشه دین رو از  زندگی انسان بزنند و زدند٬ همونها٬ الان دارن با مقدسات دین و اندیشه دینی جهان رو زیر و رو می کنند و انگار صدای خنده هاشون رو میشنوم که می خندند به ما. به ما که دینمون رو آرشیو کردیم و چشمامونو بستیم و وقتی برای هم مینویسیم که از اعتقادمون بهش چیزی باقی نمونده تا در مقابل تک تک علامت سوالهایی که توی ذهنمون ایجاد میشه یک علامت تعجب هم اضافه کنیم.

عجب داستانی داریم ما
حالا همون آدمهایی که دین رو از زندگی بشر حذف کردند و به ما گفتند "دین افیون ملتهاست"٬ شعار مقدس دینشون رو  در سرزمین کنعان زدند به سر نیزه ها تا امروز - در سال ۲۰۰۹ - اسم فلسطین از دایره المعارف کشورها حذف بشه و ما همچنان چشمانمان رو ببندیم و بگوییم: "آیا حماس نبود که اسرائیل رو تحریک کرد؟ آیا مردم فلسطین تروریست نیستند؟ آیا نمی شود با گفتگو مسئله را حل کرد؟ و...". و الحق نمیشه کسی که خودشو به خواب زده بیدار کرد حتی اگه  ۵۰ سال اسراییل فریاد بزنه "سرزمین مقدس٬ از نیل تا فرات".  و اما ما تازگی ها یاد گرفته ایم خشونت رو محکوم کنیم و به دنبال گفتگو باشیم. و البته که راحت تر از بیداری است. آنها که بیدارند خون داده اند.
عجب مردمانی هستیم ما
عجب...

(8)

از عبیدالله بن زیاد
به عمر بن سعد
اما بعد٬ آب را بر حسین و اصحابش ببند و قطره ای ننوشند٬ چنانچه به عثمان بن عفان عمل شد.
والسلام

(7)

از عبيدالله بن زياد
به حسين بن علي
به من خبر رسيده كه به كربلا منزل گرفتي. يزيد به من نوشته سر بر بالين ننهم و سير نخورم تا تو را به خدا برسانم يا تسليم حكم من و حكم يزيد بن معاويه گردي.
والسلام

(6)

از ولید بن عتبه
به عبید الله بن زیاد
اما بعد٬ حسین به عراق آید و او زاده فاطمه و فاطمه دختر رسول خداست. مبادا با او بدرفتاری کنی که برای خود و قوم خود در دنیا شورشی انگیزی که جلوی آن را نتوان گرفت و تا دنیا برپاست خاصه و عامه هرگز آن را فراموش نکنند.
والسلام

(5)

از عبدالله بن جعفر
به حسین بن علی
اما بعد٬ تو را به خدا تا این نامه مرا خواندی برگرد. من می ترسم در این سو که تو می روی هلاک خودت و خاندانت باشد. اگر تو از دست بروی زمین تاریک شود. تو چراغ هدایت و امید مومنانی. در رفتن مشتاب که من دنبال نامه خود هستم.
والسلام

(4)

به حسین بن علی
از مسلم بن عقیل
اما بعد٬ آبجو [جوینده آب] به اهل خود دروغ نگوید. هجده هزار از اهل کوفه با من بیعت کردند. چون نامه ام به شما رسید فورا حرکت کنید.

(3)

از حسین بن علی
به بزرگان از مسلمین و مومنین اهل کوفه
اگر رای بزرگان و خردمندان و فاضلان شما چنان است که رسل و نامه های شما دلالت دارند٬ به زودی نزد شما می آیم انشاءالله. به جان خودم امام نباشد مگر کسی که طبق قرآن حکم کند٬ عادل باشد و دین حق را مجری دارد و خود را وقف خدا کرده باشد.
والسلام

(2)

برای حسین بن علی
از شیعیان مومن و مسلمین اهل کوفه
اما بعد٬ بشتاب و بشتاب که مردم انتظارت را دارند و بر دیگری نظر ندارند.
العجل العجل٬ والسلام علیک.

 

(1)

از حسین بن علی بن ابیطالب
به بنی هاشم
اما بعد٬
هر کدام از شما به من بپیوندید شهید شوید و هر کدام به جا مانید به پیروزی و سلامت نرسید.
والسلام.

غدیر